เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ

 

            จู่ๆ เรย์ก็นึกคึกอยากจะทำเค้กขึ้นมา ฉันที่กำลังคิดอยู่ว่าเย็นนี้จะกินของหวานอะไรดีก็ตอบตกลงอย่างรวดเร็ว(?) จากนั้นทุกคนก็เฮโลกันมาที่ห้องครัวช่วยกันทำเค้กเป็นพัลวันเหมือนกำลังสนุกยังไงอย่างนั้น ดูเหมือนทุกอย่างจะราบรื่นดีเว้นเสียแต่ว่า...

            โครม!

            ยูมิศอกไปโดนถุงไอซิ่งที่วางตั้งไว้บนในครัวอย่างจังจนไอซิ่งในถุงกระจายขึ้นฟ้าแล้วตกลงมาเหมือนหิมะหน้าหนาว (?) ทุกคนเงียบกริบก่อนที่เรย์จะแผดเสียงลั่น แล้วยูมิก็ทำหน้าสำนึกผิดขอโทษเสียงอ่อย ...กะแล้วเชียว

            ไอจังกับฉันจึงอาสาออกไปซื้อไอซิ่งให้ใหม่ ที่เสนอตัวออกไปซื้อนี่ก็ไม่ใช่ว่าใจดีอะไรหรอกนะ แค่อยากซื้อขนมเล็กๆ น้อยติดมือกลับมาเท่านั้นเอง (...) แต่แล้วอากาศธาตุคุง... เอ่อ อาโอกิก็จะไปด้วย จะว่ายังไงดี... ฉันออกจะรำคาญนิดๆ เลยบอกปัดไป แต่อีกฝ่ายพยายามชักแม่น้ำทั้งห้าหาเหตุผลดึงดันจะไปด้วยให้ได้ ฉันก็เลยตัดสินใจบอกความในใจออกไปตรงๆ

            “อาโอกิซัง อันตรายกว่าพวกคนร้ายข้างนอกเสียอีกค่ะ กรุณาอย่าตามไปสร้างความรำคาญเลยค่ะ”

            สุดท้ายฉันกับไอจังก็ได้ออกไปซื้อของอย่างสงบ (?)

 


            อากาศตอนกลางคืนเย็นสบายกำลังดีทำให้ฉันรู้สึกดีเป็นอย่างมาก ลมพัดเย็นๆ นี่โอเคกว่าลมร้อนตอนบ่ายเยอะเลย แต่ทันใดนั้นฉันก็รู้สึกเย็นวาบที่หลังนิดๆ

            รู้สึกเหมือนถูกสะกดรอยตามเลยแฮะ...

            ฉันเร่งฝีเท้าขึ้นนิด ไอจังทำหน้างงๆ นิดหน่อยจากนั้นเหลือบมองไปข้างหลังเล็กน้อยแล้วยิ้มนิดๆ ตามแบบฉบับของเธอ ก่อนจะเร่งฝีเท้าขึ้นตามฉัน

            ไม่นานนักเราก็ถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตเป้าหมาย แต่ฉันบังเอิญเหลือบไปเห็นใครบางคนที่ก้มๆ เงยๆ อยู่แถวนั้นเสียก่อนจึงยิ้มมุมปากนิดๆ แล้วบอกไอว่าให้เข้าไปซื้อของก่อน เมื่อไอเดินเข้าร้านไปพ้นจากสายตาของฉันแล้ว ฉันจึงหลับตาลงแล้วเงยหน้าขึ้นหาท้องฟ้า

            แกล้งสักหน่อย... คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง หึ

 


            “ขอโทษนะครับ คือว่า พอจะเห็นผู้หญิงสองคนผ่านมาแถวนี้หรือเปล่าครับ”

            อาโอกิพุ่งถลาเข้าไปหาป้าแก่ๆ หน้าร้านก่อนจะยิงคำถามรัวใส่ป้าแก ฉันกลั้นขำนิดๆ ก่อนที่ป้าคนนั้นจะส่ายหน้าแล้วทำหน้างงใส่ อาโอกิครางเสียงผิดหวังเล็กน้อยก่อนจะหมุนตัวรีบจากไป พอเขาไปไกลแล้วฉันก็ระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นแบบไม่เกรงใจฟ้าดิน

            ฮ่าๆ ตลกเป็นบ้า... อ๊ะ ไอเหมือนจะเลือกของได้แล้ว.. ฉันรีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปหาเธอ

            “มีอะไรหรือเปล่า คากามิจัง? ท่าทางแปลกๆนะ ดูไม่ค่อยดีเลย” ไอเอียงคอถามฉันด้วยใบหน้ายิ้มๆ

            “อ๋อ..เปล่า? ไม่มีอะไรหรอก ” ฉันโบกมือปฏิเสธ “ซื้อเสร็จเเล้วใช้ม้า คิดเงินแล้วกลับกันเถอะ”

            “อือ” ไอพยักหน้าตอบแล้วก็เดินไปเคาท์เตอร์เพื่อคิดเงิน

            เสร็จแล้วพวกเราจึงมุ่งหน้ากลับฐาน แต่ระหว่างทางกลับเห็นคนคุ้นหน้าเสียก่อน

            “คากามิจัง...นั่นคาซึกิคุงนี่นา!” ไอดึงชายเสื้อของฉันแล้วชี้ไปที่อาโอกิ... ข้างๆ เขามีเด็กผู้หญิงไม่คุ้นตาคนนึง หรือหมอนี่จะล่อลวงเด็กในยามวิกาล!? (.........)

            “อาโอกิซัง คุณทำอะไรอยู่น่ะ อ๊ะ คนนั้นใครน่ะ?" ฉันชักสีหน้าใส่อาโอกินิดๆ แล้วก้าวไปยืนบังเด็กสาวคนนั้นไว้แบบแม่หมีโคอาล่าปกป้องลูกน้อย(?) ให้ตายเถอะ ตัวเองยังไม่บรรลุนิติภาวะแท้ๆ แล้วคิดจะล่อลวงเด็กสาวแรกแย้ม (?) อีกเรอะ ให้ไอจังแจ้งตำรวจเลยดีไหมนะ (??)


-END of Chapter 1 part 2-
Tsuneoki Saori (Kagami) No.4

Comment

Comment:

Tweet